Het WK journaal door Gerald
14-11-2011Het Nederlands team heeft het weer geflikt, na maanden voorbereiding, 6 keer per week trainen, oefenwedstrijden in Nederland en de soms wel erg makkelijke poulewedstrijden in China is het weer Wereldkampioen!
Blauw-Wit feliciteert Oranje en met name onze Blauw-Wit "Parel" Gerald van Dijk met de titel. Gerald klasse !!
Onderstaand het verslag van Gerald .
Vertrek
Na zoals gebruikelijk weer te laat beginnen aan het pakken van mijn tas, lukt het mij toch om op tijd op schiphol te komen. Net zoals alle voorgaande trips staat er een groepje om ons uit te zwaaien. We checken in om een paar uur later de lucht in te gaan. Na een redelijk ontspannen vlucht, met dank aan de dokter die mij van overheerlijke pillen voorzag tegen de vliegangst kwamen wij 10,5 uur later aan in Shanghai. Vervolgens een lange busreis van 3 naar Shaoxing. Eindelijk op de plek van bestemming. Het WK komt nu wel heel dichtbij.
Acclimatiseren
De eerste week stond volledig in het teken van acclimatiseren. Waar wij bij aankomst stiekem hoopten op een vrije dag, had de bondscoach hele andere plannen. Na de lange reis stonden we de volgende dag op het veld om te trainen.
Verrassend fit stond iedereen de ballen er lekker in te knallen.
Een ding waar de Chinezen grandioos in zijn is het creëren van een schitterend decor. De sporthallen zagen er magistraal uit. Menig league club zal hier met een jaloerse blik naar hebben gekeken. Gaande de week kwamen de andere landen binnendruppelen en je voelde de spanning groeien.
Het eten
Door de geluiden over vervuild vlees werd ons vanuit het IKF aangeraden om niet buiten het hotel te eten. Godzijdank kwamen we een week eerder aan. Het was niet de reis en het tijdsverschil waar ik moeite mee had, maar het eten. De eerste week kregen we Chinese culinaire hoogstandjes voorgeschoteld bestaande uit een hoopje rijst, ondefinieerbaar vlees en wat groente waarvan de herkomst ook niet te bepalen was. Ik ben een groot liefhebber van vlees, maar deze trip werd ik spontaan vegetarier.
WK
Eindelijk kon de kooi open. Hier hebben we al die trainingsuren voor gemaakt. Hier hebben we ons sociale leven voor op een laag pitje gezet. We openden met een ruime overwinning op de portugezen. De wedstrijd begon wat stroef van onze kant. Alle spanning en energie kwam er wat ongecontroleerd uit. Waardoor we verzuimden snel uit te lopen. De 2e helft mocht ik mijn eerste minuten maken op het WK. Het ging niet geheel onaardig van mijn kant. Schoten hadden wat preciezer gemogen, maar 6 goals later toch met een tevreden gevoel van het veld af.
De Duitsers waren de volgende die aan onze prestatiedrang moesten geloven. Deze keer mocht ik vanaf minuut 1 spelen. Het Wilhelmus vanaf het speelveld zingen blijft toch een heel speciaal moment. Wederom een stroeve start van onze kant maar ook dit keer herpakten wij ons en werden de Duitsers met duidelijke cijfers naar huis gestuurd.
India maakte ik de gehele wedstrijd vanaf de bank mee. Het was wel bijzonder hoe de wisselspelers de spelers aan het toejuichen waren om het record terug te pakken van Belgie. India werd verpulverd en de Belgen hadden wederom het nakijken.
Volgende ronde
Tsjechië en Catalonië werden zoals verwacht aan de zegekar gebonden. De ogen waren meer gericht op de verrichtingen in de andere poule. Belgie en Taiwan kwamen elkaar tegen en de Taiwanezen maakte flinke indruk. Zouden zij dit jaar in staat zijn om voor een andere finale te zorgen???
Het mocht niet zo zijn de Taiwanezen bezweken onder de druk en ik was 100 yuan armer door een verloren weddenschap met mijn roomie Jos.
De finales
Stiekem hoop je toch uit te maken van de basis die de finales mogen spelen. Sjouk had in mijn nadeel anders gekozen. Desalniettemin voelde ik de spanning flink stijgen. De jongens en meiden die er stonden speelden sterk en zowel Taiwan en Belgie die vooraf toch enige hoop koesterde werden met duidelijke cijfers geklopt. We hebben wederom laten zien dat wij de allerbeste zijn. Om na alle inspanning dan goud in je handen te hebben geeft een onbeschrijflijk gevoel.
