IJskoud en drijfnat de beste!
22-06-2010
Koud was het afgelopen zaterdagmiddag in Papendrecht. En nat ook, al moet gezegd dat beperkte zich niet tot de wedstrijd, daar was het droog. Het inschietshirt bewees dus weer zijn waarde, want tot voor het oplopen hoosde het. We waren dan wel overtuigd dat Blauw-Wit de ploeg in vorm was en PKC zonder de nog altijd geblesseerde Suzanne Struik en de deels afscheid genomen Leon Simons de ploeg die aan kracht had ingeboet. Kon ons team het niveau ook halen in deze slechte weersomstandigheden? Het antwoord kan nu al gegeven worden. Ja! Blauw-Wit dicteerde het spel vanaf de eerste minuut met rustig en behoedzaam aanvalspel. Dan weer temporiserend om daarna met hoog bal tempo de tegenstander onder druk te zetten. Hadden we dat ook al niet gezien in de halve finale tegen Dos’46?
Na een imposante minuut stilte voor de PKC korfbal goerie Gerrit de Heer sr. kon de naar behoren fluitende Ron Buis influiten.
Na een eerste gemiste kans van Rutger Sijstermans was het al binnen 4 minuten 2-0 voor Blauw-wit. Beide malen was het Marc Broere die van halve afstand wist te scoren. De 1-2 kwam vanaf de stip, Buis gaf ze vaak en graag maar over het algemeen viel er weinig op af te dingen. Laurens Leeuwenhoek had er geen moeite mee. We kunnen nu reeds meedelen dat geen van de in totaal 12 strafworpen, en dat op 39 doelpunten, werd gemist. Gerald vanuit een kort schot bracht de marge weer op 1-3. Opvallend was dat Blauw-Wit het wind nadeel in de eerste helft goed oploste door na goed rondspelen om de korf steeds eer uitkwam in de kleine ruimte rechts achter de korf om van daaruit te proberen de korf te vinden. PKC kon in hun aanvallen de grote ruimte voor de korf gebruiken en met wind mee vanuit de voorkant aanvallen. De enige die daar in de eerste helft goed mee om wist te gaan was de Belgische international Davor Duronjic. Hij zorgde met zijn verre treffers dat PKC in de eerste helft bij kon blijven door vijf maal raak te schieten. Als u dan weet dat de ruststand kwam bij een 9-10 voordelige stand van Blauw-Wit dan weet u ook dat er in de eerste helft maar vier treffers bij de Papendrechters uit andere handen kwamen. Nadhie ten Dunnen die een koppel vormde met de tegenvallende Mady Tims was verantwoordelijk voor een treffer uit een doorbraak een terecht verworven strafworp. Laurens Leeuwenhoek benutte zijn tweede naar 3-4 om bij 4-6 van ver de 5-6 te laten aantekenen.
En de treffers van Blauw-Wit na de 1-3 was het Marc (stip) naar 2-4, Steffen (stip) naar 3-5, Marc van ver naar 3-6. We hebben dan 11 minuten gespeeld en Marc heeft er dan al 4 in liggen. Daar bleef het vreemd genoeg de eerste helft bij. Marc had gewoon te weinig tijd want de al eerder genoemde Duronjic antwoordde steevast meteen met een score. Een fraaie was er ook van Mandy die na lang rond- en inspelen Cindy van Eijk verschalkte en uit een doorbraak de 5-7 op het scorebord bracht. Stef bracht ons bij 7-7 weer op voorsprong (stip), een wapenfeit dat Ruud bij 8-8 herhaalde door van ver en eigenlijk met tegenwind de 8-9 in te schieten. De ruststand werd 1 minuut voor rust door Steffen alweer vanaf twee en een halve meter op 9-10 gebracht.
Na rust zou het anders worden, dat was zeker. Blauw-Wit kreeg het windvoordeel. En PKC moest maar zien dat zij ook zo geduldig de kleine ruimte achter de korf konden vinden. Dat dit laatste niet lukte blijkt uit het scoreverloop. Duronjic was met wind tegen niet meer van afstand trefzeker, terwijl Blauw-Wit met de grotere ruimte best raad wist. Vooral de tempoversnellingen in het vak van Josina, Linda, Ruud en Marc leidden tot gevaarlijke situaties onder de PKC korf. Eigenlijk werd er nog te veel gemist, maar wie maalde daarom. Binnen een kwartier na rust is de klus geklaard. De 9-10 ruststand werd uitgebouwd naar een 11-18 voorsprong. Fransje van afstand, Marc half afstand, Stef uit alweer een stip, Gerald 3x van afstand, Linda uit een van de vele omdraaiballen zijn trefzeker. Vermeld dient de 10-15 van Ruud Willemse. Een knappe aanval waarbij het hele vak en alle spelers werden gebruikt, na precies 1.45 balbezit was het die mocht afronden. PKC mocht in die periode slechts tweemaal vanaf de strafworpstip aanleggen. In die periode van Cindy van Eijk bij PKC vervangen door Inlona van Eijk, terwijl in de 14e minuut na rust Henk Fokker plaats moest maken voor Leon Simons.
De wissel had in eerste instantie geen succes want hij ging bij 11-15 voor nul aan de kant door een doorloopbal en verre treffer van Gerald.
Toch zorgde hij toen hij erin kwam voor onrust in de Blauw-Wit verdediging en voor veel commotie rond zijn acties. De onrust was maar tijdelijk. Blauw-Wit temporiseerde, nam zijn tijd door blessure behandelingen van Gerald en behield zo de rust en, wat belangrijker was, bleef scoren. De meeste commotie was er toen Marc geblesseerd raakte tijdens een verdedigende actie. De scheidsrechter floot niet af. Marc deed nog wel een poging tot verdedigen, maar moest afhaken waarna Leon de vrije kans koel inschoot: 13-18. Jan protesteerde, liep het veld in en kreeg daarvoor terecht een gele kaart.
Toen Laurens Leeuwenhoek daarna een vrije bal benutte (14-18) leek het spannend te worden. Marc benutte een zelf verkregen stip waarna Steffen, het wordt eentonig, uit een strafworp en alweer Marc van ver de wedstrijd op slot gooiden: 16-21. Met nog vijf minuten op de klok kon Blauw-Wit de wedstrijd uitspelen. De eindstand 18-21 was meer dan verdiend in het voordeel van Blauw-Wit, dat zich gezien de prestaties in de tweede veldhelft terecht Kampioen van Nederland mag noemen zich revancheerde voor de verloren veldfinale tegen PKC in 2004.
Het nam de titel over van streekgenoot Koog Zaandijk dat aan het eind van het seizoen te vermoeid leek om zich hier op het hoogste niveau te meten met haar tegenstanders. Ook de andere kruisfinalisten uit de zaal Dalto en Fortuna lieten het afweten.
Blauw-Wit dat al een redelijk tot goed zaalseizoen achter de rug had kon het niveau wel vasthouden. Een compliment voor onze selectie en haar staf.
Felicitaties voor: Fransje, Linda, Mandy, Leanne, Fenje, Daphne, Josina, Sophie, Roseanne, Marthe, Gerald, marc, Alwin, Arjen, Ruud, Martin, Steffen, Mark, Seth en de begeleiders/trainer Jan, Frits, Rini, Dianne, Sebastian, Harold en Jutka.
Het was nog lang gezellig op de Joos Banckersweg.
Hans Fontijn.
